Αρχές Σεπτεμβρίου 2010: Στις Ελληνικές και Διεθνείς Ιστοσελίδες και μπλογκς, άρχισε να φαίνεται μια ακτίνα Ελπίδας, μια και υπήρχαν κάποιοι που είπαν ένα Όχι σε εκείνους που μονόδρομους μας δείχνουν.. Σ’ εκείνους που προσπαθούν τις Ζωές σε μια γκριζόμαυρη να βάλουν λογική..Ένα ΟΧΙ, τόσο σημαντικό όσο και κάποιων άλλων, που πρόγονοί μας είναι, όταν στη μαύρη νύχτα του Φασισμού, τότε που το σκοτάδι των Γερμανών πάταγε με τη μπότα όλη σχεδόν την Ευρώπη, είπαν ΟΧΙ στα θεριά.. Κι έδωσαν Ελπίδα, σε όλο τον τότε Ελεύθερο Κόσμο.. Μια και έδειξαν πως μια μικρή χώρα, μπορεί σαν έχει ψυχή, τους αριθμούς να ακυρώσει, τη μάχη να δώσει, και να κερδίσει..
Και θαυμάστηκαν από όλους, που μιλούσαν για του Έλληνες, που ξέρουν να πολεμάνε..
Και το πλήρωσαν..Με την κατοχή, με τον εμφύλιο, με τα δάνεια που μας πήραν οι κατακτητές και δε μας τα δώσαν ποτέ.. Μόνο μας ζητούσαν κι άλλα, και μας ζητάν ακόμα.. Στη διαθήκη του, ο Χίτλερ κατηγορούσε το Μουσολίνι, πως με την επίθεση του στην Ελλάδα, του στέρησε το χρόνο να πάρει τη Μόσχα.. Και συνακόλουθα τον πόλεμο.. Εμάς θένε να μας κάμουν να το ξεχάσουμε..