του John C. Thompson
Από τότε που η σύγχρονη εποχή των απαγωγών ξεκίνησε με την στενή επαφή του Barney and Betty Hill της 19ης Σεπτεμβρίου του 1961 στο New Hampshire, η ουφολογία δεν είναι ξανά η ίδια. Πριν την επαφή του Hill, η εμφάνιση των UFO είχε ερευνηθεί με έναν ορισμένο, ευθύ τρόπο που περιλάμβανε τη συλλογή ενδεικτικών στοιχείων, ενώ ταυτόχρονα επιχειρούνταν η ανασκευή της εκτίμησης των μαρτύρων. Η αξιοσημείωτη εμπειρία του Hill εισήγαγε ένα νέο στοιχείο· την ανάδρομη ύπνωση. Σε μελλοντικές υποθέσεις σχετικές με οντότητες, η ύπνωση θα αποδεικνύονταν το μόνο μέσο για την απόδειξη ή την ανασκευή μιας υποτιθέμενης επαφής με εξωγήινους. Η υπνοθεραπεία, σε σύντομο διάστημα, έγινε ένας γρήγορος ορός αλήθειας, εξαλείφοντας την ανάγκη, ανεξάρτητων μαρτύρων και παρασκηνιακών ελέγχων των υποτιθέμενων απαχθέντων. Η έλλειψη ενισχυτικών φυσικών αποδείξεων και το γιατί οι απαγωγές - σχεδόν χωρίς εξαίρεση - δεν αναφέρονταν ποτέ στις αστυνομικές αρχές, δεν εξετάστηκε. Για να εξηγηθούν αυτές οι προφανείς αντιφάσεις, οι ερευνητές UFO βρήκαν πρωτότυπες ιδέες. «Προκαλύμματα μνήμης», είπαν οι ερευνητές απαγωγών, χρησιμοποιήθηκαν απ’ τους εξωγήινους απαγωγείς για να συγκαλύψουν τις φρικτές απαγωγές τους. Η «διαγραφή συνείδησης», σημαντικών μαρτύρων, οι οποίοι, με κάποιο τρόπο δεν είδαν τους αγαπημένους τους να απάγονται ποτέ, χρησιμοποιήθηκε επίσης απ’ τους πανούργους εξωγήινους για να αποκρύψουν τις καταχθόνιες διαστημικές απαγωγές τους.



























