Όλα γύρω μας αλλάζουν. Όλα.
Πλέον, ακόμα και η παραμονή μπροστά στον υπολογιστή, γίνεται με άλλους όρους από αυτούς της δεκαετίας του ’90. Στα βιογραφικά σημειώματα που κάποια ή κάποιος δίνει από εδώ κι από εκεί, ώστε να βρει εργασία, πρέπει πλέον να αναγράφονται οι σύνδεσμοί με τα προφίλ που αυτή ή αυτός διατηρεί στα κοινωνικά μέσα (γνωστά αγγλιστί ως social media). Αν δεν αναγράφονται, το πιθανότερο είναι ότι ο εργοδότης αυτός θα αναρωτηθεί τι τρέχει με αυτήν ή αυτόν. Θα πούμε παρακάτω γιατί συμβαίνει αυτό.
Τα κοινωνικά μέσα βασίστηκαν σε μια πολύ έξυπνη ιδέα: την εξυπηρέτηση της ανάγκης όλων να επικοινωνήσουν, εκτός του στενού προσωπικού τους κύκλου και με ευρύτερο κοινό και να επιδειχθούν, με την καλή ή την κακή έννοια. Μέσω των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης (facebook, twitter, linkedin, google +, pinterest, instagram και πολλές άλλες), όμως, σκιαγραφούμε εμείς οι ίδιοι την προσωπικότητά μας, δίνοντας τη δυνατότητα σε όλους όσοι μας ακολουθούν ή παρακολουθούν, μας γνωρίσουν (ή να μας «γνωρίσουν») καλύτερα. Φυσικά, αυτό γίνεται μέσω των πληροφοριών & στοιχείων που εμείς παρέχουμε. Το αν ήμαστε συντηρητικοί, φιλελεύθεροι, θρησκευόμενοι, ελευθεριακοί, ή ό,τι άλλο συνιστά συστατικό στοιχείο του χαρακτήρα μας, εμείς το παρέχουμε, απλόχερα ή όχι. Με λίγα λόγια, οι άλλοι βλέπουν αυτά που εμείς λέμε, γράφουμε και παρέχουμε (πχ φωτογραφίες). Ας βάλουμε καλά κάτι στο μυαλό μας: ο κόσμος σχηματίζει εικόνα για εμάς, βάσει αυτών που εμείς οι ίδιοι δίνουμε στη δημοσιότητα.
